Het eerste kleine rondje

Het is lente! Vandaag ruim 20 graden, dus hoog tijd om het stof van de rode Koga te blazen, verse lucht in haar bandjes te pompen, de bidon te vullen en de wijde omtrek van Amsterdam onveilig te gaan maken. We kunnen het kleine rondje zo onderhand blind fietsen: Amsterdam - koffie bij Big S. in Zeeburg - AmsterdamRijnkanaal - Driemond - Abcoude - Ouderkerk - Cafe Mulder in Amsterdam.

Onderweg veel blij grijnzende fietsers gezien, we zijn allemaal blij dat we weer naar buiten kunnen. De eerste helft staat er nog een vrij stevig briesje tegen, in Abcoude moet er nog een stukje gekluund worden door wegwerkzaamheden, maar daarna is het vliegend langs de Amstel met de zon in mijn gezicht en de wind in de rug. Endorfinen overload.

Cycleslutz midwinterfilmfest: The Flying Scotsman

Lekker knus was het op de boot van Big S. En wat was het eten lekker, en wat zagen de slutzies er nog goed uit ondanks maanden van geen training. Het filmprogramma was niet heel uitgebreid maar werd ruimschoots goedgemaakt door het wijdlopig becommentarieren van de fietstechnische continuity (hij trekt een fietsbroek aan over zijn onderbroek! Hij springt op de fiets zonder eerst zijn cleats aan te trekken! Wat een fucking lelijk frame!).

De Flying Scotsman is het waargebeurde verhaal van de enigzins norse Graeme Obree die wereldkampioen 1 uur op de baan wordt met een fiets die hij zelf bouwde van onder andere wasmachine onderdelen.

In de tombola viel de opperslut een statief voor een fietsstuur ten deel zodat haar camera op het stuur gemonteerd kan worden; de koersen van de slutz kunnen vanaf nu dus ook gefilmd worden! Ik zie een hoofdrol voor Nico's lycra billen, en verdienstelijke bijrollen voor Stevens machtige dijen, Jans gestunt als komisch element en het fietsrokje van Ruth.

Laat het seizoen beginnen!

Klein maar dapper rondje

Nieuwe slut Mendel geintroduceerd tot het cycleslutz fenomeen; eerst een uur treuzelen met koffie, dan een stukje fietsen, dan weer koffie met appeltaart, nog een stukje fietsen, biertje drinken.

We deden het 40km rondje Amsterdam - Driemond - Abcoude - Ouderkerk - Amsterdam. Slut V. was grieperig en had het zwaar. De windkracht 5 tegenwind met regendruppels hielp ook niet mee. Toch tevreden: op de fiets zitten is altijd beter dan thuis op de bank.

Schuldgevoel

Schuldig voelde ik me, heel erg schuldig.
Had 24 uur lang mijn email niet gelezen, en meteen een trainingsrondje gemist.
Ten tijde van het gemiste rondje reed ik op een andersoortige fiets, met carbon uitlaten, en
zorgde ervoor dat kerkgangers op tijd gewekt werden. Overigens, ook op een motorfiets krijg 
je na verloop van tijd zadelpijn, zere polsen en een stijve rug.

Vanwege het plan om volgende week in de omgeving van Arnhem te gaan fietsen leek het me raadzaam om na het lezen van het emailtje toch wat kilometers te gaan maken. Het weer 
speelde ook mee, zelfs een waterig zonnetje kwam tevoorschijn. Het plan was om richting 
Egmond aan Zee te fietsen. In goede vorm en met niet al te zware wind is dat vanaf mijn huis 
binnen het uur te bereiken. De wind was echter spelbreker, op het kale stuk tussen 
Assendelft en Heemskerk kwam de teller niet verder dan 21. Ik probeerde het positief te 
bekijken en stelde me voor dat het een lange beklimming was, probeerde ook zoveel mogelijk 
met een hoge frquentie te fietsen, volgens het blad Fiets dé manier om goed een beklimming 
te volbrengen. Na Heemskerk kon ik al snel onder de beschutting van de duinen fietsen. 
Haalde in Bakkum een andere wielrijder op een smetteloos witte Koga in die het nodig vond 
als een volleerde plakker kilometers in mijn slipstream te blijven hangen. Was ik gelukkig 
vanaf toen ik echt de duinen indook. Een laatste steile klim en ik was in Egmond aan Zee. 1 
uur en 15 minuten, niet echt een record dus. Op de boulevard in de luwte van een snacktent 
een paar flinke slokken uit de bidon genomen. Daarna was het knallen naar huis. De weg 
vanaf de boulevard naar beneden meegereden met de auto's. Het stuk Castricum-Uitgeest nog 
redelijk rustig aan gedaan. Uitgeest Heemskerk was weer even tegenwinds, maar daarna was het heerlijk wind mee. Onderin de beugel praktisch het hele stuk tot aan Assendelft 42 gereden 
(op de 52/12, groter gaat niet op mijn fiets). En dat op aan elkaar gelegde stukken beton. 
Thuis stond de teller op voor het stuk terug op 55 minuten, voor meer dan 28 kilometer, 31,4 
gemideld. Vandaag dus toch nog 56 kilometer gefietst, ondanks de wind op de heenweg met een 
gemiddelde van 26. Is schuldgevoel toch nog ergens goed voor.  

1 slut maakt nog geen lente

Big S. had enorme zin om te fietsen maar voelde het lentegevoel nog net niet hevig genoeg en bleef thuis. Wel maakte hij een mooie foto van zijn dilemma.

Lente!

Vandaag togen 3 slutz naar Rotterdam. Dat zou volgens google maps ongeveer 65 km moeten zijn, het werden er ruim 80. Groot respect voor Martina die voor het eerst mee was, in stadskleren, ongetraind en op een single speed. Vera en Nico waren van top tot teen ingepakt met overschoenen, handschoenen en ander thermospul want ondanks de felle zon was het gemeen koud. Toch, de lente hangt in de lucht, geweldig om weer buiten te zijn, overdoses zuurstof en gloeiend van de zon vergeten we snel de winter weer.

In Alphen aan de Rijn genoten we van een zonnig terrasje met appeltaart en uitstekende koffie. De rit was soms heel mooi, winterklokjes en wilgen langs de Nieuwe Amstel, maar voor grote gedeelten reden we door buitenwijken, industrieterreinen, lintbebouwing en tuinderijen langs kanalen. Alphen a/d Rijn blinkt ook niet uit in pittoreskheid, volgende keer lekker overslaan!

Perfecte dag, zin in meer!

IJsschots schaatsen

4 slutz togen naar de Gouwzee om te wintertrainen. De eerste helft met een Noordooster briesje tegen; rode wangen, stoempen op mooi zwart ijs van Monnickendam naar Marken. Na Volendam was het totaal ontspannen en uitgelaten terugracen met de wind in de rug. Alhoewel, totaal ontspannen; de bewegende ijsschotsen en de valpartij van ons Jan zorgden voor een lichte adrenaline rush.

We zochten nog naar mooie formaties van spectaculair kruiend ijs (tot wel 20 meter hoog volgens slut Ruth, maar misschien overdreef ze een beetje) en andere geschikte schaatsplekken dichter bij Amsterdam maar die vonden we niet; het ijs ziet er overal goed uit maar niemand die er schaatst. Kan zijn dat de poldergemalen zorgen voor onbetrouwbaar ijs?

Cycleslutz Midwinterfilmfest

Wat was het weer gezellig.. alweer de derde CycleSlutzCinema! De harde kern van de slutzies en een paar verse leden hebben genoten van de film 'Bicycle Dreams' over de Race Across America. We lieten een traan voor dr. Breedlove en geinspireerd door zoveel doorzettingsvermogen besloten om toch maar de 150km te gaan doen bij de volgende Limburgs Mooiste. Zouden we ook gaan hallucineren van vermoeidheid? Oh nee, daar hebben we doping voor.
Er werd zoveel geouwehoerd dat we de tweede helft van het filmprogramma helaas niet meer hebben vertoond.

Ook de tombola was weer een laaiend succes! Leuke lieve originele cadeautjes, met zorg uitgekozen en uitgedeeld en geruild en en bewonderd.

En nu is het wachten op de eerste mooie lentedag waarop we weer los kunnen gaan!

Winterslutzen

Vanochtend goed op tijd afgesproken, maar een uur naar de buienradar en naar buiten gestaard voordat we daadwerkelijk durfden te vertrekken.. meer regen dan verwacht in de ochtend.

Uiteindelijk een heerlijke tocht gemaakt (ondanks lekke band in Monnickendam, razendsnel gefixt door gentleman slut N. en zijn fantastische 'pocket rocket') met woeste wolkenluchten, keiharde wind in de rug, af en toe van opzij waarbij we schuin in de wind gaan hangen en lekker moeten stoempen. De vorm is goed, overschoenen zijn heel fijn, bijna geen andere fietsers of wandelaars op de weg, ik hoop de hele winter door te fietsen.

We eindigen in de Bagels en Beans van Hoorn, lekker rozig aan de muntthee en tapas. Trein terug en dromerig terug naar huis peddelen vanaf Sloterdijk.

Grandioos en dapper ritme

Gesampled uit een in de trein op weg naar Duitsland gevonden Volkskrant.

Germany - next weekend?

Jammer dat het plan om door Duitsland te gaan rijden zo last minute was dat niemand mee kon. Uiteindelijk ca. 250 km in 2 dagen, zie kaart. Alleen rijden heeft ook z’n voordelen – nooit overleggen en voor elk fotomoment kunnen afstappen zonder risico mederijders kwijt te raken!

Het noordelijke Rijn-deel viel beetje tegen; vrij veel verkeer en slecht bewegwijzerde fietsroutes. Toen ik tegen een uur of half acht Geldern bereikte was er nog niet echt sprake van paniek, maar veel scheelde het niet; de twee voorgaande plaatsjes hadden geen hotel, en het werd nu toch wel donker. Gelukkig was het plaatsje een hotel rijk, weliswaar 82 fucking 50 per nacht, maar daar had je dan ook een sauna en zwembad voor, waarvan ik rijkelijk gebruik heb gemaakt.

Vanaf Geldern (ter hoogte van Noord- en Midden Limburg), waar de dag van vertrek toevallig ook net een rommelmarkt was (!!!) werd het landschap echt mooi; een soort kruising tussen de Achterhoek, Zuid-Limburg en de Ardennen, maar dan zonder veel (steile) hellingen. Het laatste stukje Limburg was ook prachtig, al met al een openbaring!

Hieronder een kort verslag in woord & beeld.

Er is voor a.s. weekend weer goed weer voorspeld. Mocht dat doorgaan, dan zijn er hopelijk slutz die tijd/zin hebben mee te gaan. Liever niet, maar het kan wat mij betreft ook een 1-daagse worden, vrijdag, zaterdag of zondag; bijv. vanaf Nijmegen tot Roermond, of andersom als de wind verkeerd staat; bij oostenwind kunnen we natuurlijk ook van Nijmegen in westelijke richting fitesen, hoewel fietsen in het buitenland voor mij toch het summum blijft.

Op deze sites kan je routes plannen:

http://www.grenzenlos-radfahren.de/

http://www.radroutenplaner.nrw.de/

Aanwijzing

Nog in NL, te Millingen, volgde ik bijna de aanwijzing van dit unieke verkeersbord letterlijk op.

Zelfkennis

Net over de grens verschijnt de eerste vingerwijzing Gods langs de weg.

Dood

De dood is nooit ver weg voor wie het asfalt volgt; dit lieve opgerolde jonge egeltje stierf nu eens niet op de autoweg, maar op het fietspad. Brozemtuig, ongetwijfeld.

Vervreemding

Koud 10 km in Duitsland of de vervreemding slaat toe. Een strak in lijn opgestelde formatie schapen, geiten en kippen lijkt de perimeter van een gutbürgerliche woonstee langs de oersaaie rijksweg richting Emmerich am Rhein te bewaken. Na een halve kilometer kan ik het beeld niet uit mijn hoofd krijgen en rij terug. Had ik het wel goed gezien? Ja het was er echt.

Enkele kilometers verder bleek dat Oost-Duitsland veel dichter bij onze grens ligt dan in ieder geval ik had aangenomen. Wat een prachtige asfaltlappendeken!

Los!

In volle achtervolging. Uiteraard met losse handen.

Nieuw!

Nouveauté! Gehalveerd plastic pasfotomapje m.b.v. zelfplakkend klittenband op het stuur gehecht. Daarin een gehalveerd visitekaartje met op de achterzijde geschreven de knooppunten van de route. Redelijk geniaal dacht ik.

Talloos vele miljoenen

Veel kom je er niet tegen in Duitsland, maar als ze er zijn, dan gelijk met talloos vele miljoenen. Afrikaantjes!

Luttele kilometers verder... Alweer een lelijk dorp waarvan alle bewoners "toevallig" net hun hond aan het uitlaten waren toen ik langs kwam.

Heerlijk Helder

De Ruhr als jong riviertje. Geen associatie die je nou direct krijgt als je aan het Roergebied denkt.

En hier stroomt-ie ook nog (zoek de forel!)

Idylle Pur!

Klassieke viersprong, virtueel zelfs een 6-sprong als de rails er nog zouden liggen. 0,3 km buiten Born, een diepromantisch sprookjesstadje met een sympathisch restaurant voor hongerige reizigers op de hoek van het uitvalsfietspad. Helaas had ik net doping tot me genomen en stond het hoofd niet naar rondhangen onder al te reëel bestaande Pruisen. Achter de fotograaf bevindt zich ook nog eens een schilderachtig azuurblauw meertje. Idylle Pur!